کودکان نیز مانند همه ما سرما می‌خورند. عامل سرماخوردگی یک ویروس است و معمولا منجر به علائم خفیفی در بدن کودک شما می‌شود (گرفتگی یا آبریزش بینی، تب خفیف و سرفه)، آر.سی.وی یا ویروس سین سیشیال تنفسی دیگر بیماری رایج تنفسی است. آر.سی.وی معمولا موجب علائمی شبیه سرماخوردگی خفیف می‌شود اما گاهی اوقات می‌تواند شدیدتر شود. دستورالعمل‌های زیر به شما کمک می‌کند بدانید چه موقع با پزشک تماس بگیرید یا مراقب اضطراری دریافت کنید. در رابطه با سرماخوردگی‌های خفیف، معمولا درمان خاصی وجود ندارد. با این همه اگر آبریزش یا گرفتگی بینی زیاد شود شیرخوردن و مکیدن شیر از بطری برای کودک دشوار می‌شود. به علّت اینکه کودک نمی‌تواند فين کند. ممکن است مخاط بینی او را به‌وسیله کشیدن با یک سرنگ حبابی، تمیز کنید. همچنین با پزشکتان در رابطه با استفاده از آب گرم با قطره‌های بینی حاوی محلول نمک برای شل کردن مخاط خشک شده قبل از بیرون کشیدن. صحبت کنید. بدون مشورت با پزشک، برای کودکتان دارو تجویز نکنید. بهترین چیزی که شما می‌توانید برای سرماخوردگی و بیماری‌های دیگر انجام دهید پیشگیری از آن‌هاست. دستورالعمل‌های زیر را دنبال کنید: دستانتان را بشویید. قبل از تماس با کودکتان دستانتان را با آب و صابون بشویید و از دیگران هم بخواهید همین کار را انجام دهند. در خانه بمانید و تا حد امکان کودکتان را در خانه نگهدارید. مخصوصا از بردن کودکتان به مکان‌های پرجمعیت مانند فروشگاه‌های خرید، رستوران‌ها و مساجد اجتناب کنید. افراد مریض را از کودکتان دور نگهدارید. افرادی را که سرما خورده‌اند، نظیر برادر و خواهرهایتان؛ دور از کودکتان نگهدارید. پدر و مادرها و افرادی که مریض هستند بایستی ماسک بپوشند و از بوسیدن کودک خوددداری کنند. سیگار نکشید يا اجازه سیگار کشیدن به دیگران در نزدیکی کودک خودتان ندهید. قرار گرفتن در معرض تنباکو می‌تواند شدّت ویروس و عفونت‌ها را افزایش دهد. در صورت اطلاع از هر یک از موارد زیر با پزشک کودکتان تماس بگیرید: ▪︎ تب (درجه حرارت بالای ۹۹/۵ درجه فارنهایت یا ۳۷/۸۵ درجه سانتیگراد) ▪︎خوردن ضعیف یا کج خلقی زیاد ▪︎نفس کشیدن سریع‌تر از ۶۰ بار در دقیقه ▪︎سرفه یا عطسه کردن در موارد زیر به مراقبت‌های اورژانس مراجعه کنید: ▪︎نفس کشیدن سخت (فرورفتگی قفسه سینه با تنفس) ▪︎پوست و لب‌های کبود یا تیره ▪︎خواب‌آلودگی زیاد، منگی یا به سختی بیدار شدن از خواب منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

نوزادان با #رنگ_چشم نهایی خود به دنیا نمی‌آیند. نوزادان سفیدپوست معمولا صاحب چشمانی آبی هستند و نژادهایی که پوست تیره دارند. چشمانی قهوه‌ای‌ رنگ دارند. رنگدانه بصورت بسیار کندی در چشم توزیع می‌شود و رنگ چشم نوزاد را از ۶ تا ۱۲ ماهگی شکل می دهد. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

این نشانه‌ها یک اصطلاح موهوم برای نواحی صورتی یا قرمز رنگی است که اغلب بر روی پلک، پیشانی و پشت گردن نوزادان دیده می‌شود. این نشانه‌ها به علت رگ‌های خونی که نزدیک به سطح پوست هستند ایجاد می‌شود. این علائم معمولا تا اواخر سال دوم زندگی کودک ناپدید می‌شوند. نشانه‌های بدو تولد در نیمی از نوزادان، مخصوصا آنهایی که پوست لطیف‌تری دارند بوجود می‌آید. #مشخصات_ظاهری_نوزاد منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

یکی از پیامدهای متداول تولد نوزاد ممکن است شکستن رگ‌های خونی کوچک در ناحیه سفید چشم (صلبیه) باشد که باعث ایجاد نقاط قرمز رنگ روشنی می‌شود. این نقاط قرمز رنگ خونریزی سابکانجانکتیوال نامیده می‌شود. این عامل از طريق افزایش ناگهانی فشار در چشم به هنگام عبور کودک از کانال تولد ایجاد می‌شود. از آنجایی که خون معمولاً در ظرف ۷ تا ۱۰ روز جذب می‌شود. می‌توانید اطمینان کسب کنید که بروز نقاط قرمز رنگ موقتی است و نگران‌کننده نیست. نوزاد شما در فاصله ۸ تا ۱۴ اینچی بهتر می‌تواند تمرکز کند فاصله شما از چشمان کودکتان به هنگام پرستاری کردن یا غذا دادن به او باید این اندازه باشد. نوزادان همچنین به حرکت‌ها، نور، الگوها و شکل‌ها توجه دارند و پس از گذشت چند هفته اول، به مرور توانایی دیدن و توجه آن‌ها بهبود پیدا می‌کند. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

رنگ آبی ایجاد شده بر روی دست‌ و پاها بیانگر کبودی است. کبودی به علت کاهش جریان خون در پوست دست‌ و پا بوجود می‌آید. اين حالت به‌طور مکرر در طی ساعت‌های اول زندگی رخ می‌دهد. با این حال هرگز نباید اطراف صورت و لب‌ها آبی شود. رنگ آبی صورت و لب‌های نوزاد و يا پوست آبی و تیره نوزاد دختر شما ممکن است بیانگر یک مشکل جدی باشد و نیاز به توجه فوری پزشکی دارد.  #کبودی #مشخصات_ظاهری_نوزاد منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد

بیشتر افرادی که از کودکانشان مراقبت می‌کنند، تصور می‌کنند که یک کودک به هنگام خواب هميشه در امنیت به سر می‌برد. با این حال، برخی از موقعیت‌های خواب منجر به صدمه یا مرگ می‌شود. کودکان کم سن و سال در مواد نرم رختخواب خفه می‌شوند و برخی دیگر نیز موقع گیر افتادن بین تشک و قاب تختخواب می‌میرند. برخی کودکان به هنگام خوابیدن در رختخواب والدین و غلتیدن یکی از والاین بر روی آن‌ها خفه می‌شوند. این موقعیت‌ها قابل پیشگیری هستند. به هنگام خواب... ▪︎ کودکتان را برای خواب در هیچ جای نرم و آزادی مانند مبل راحی، بین بالشت ها، با کوسن‌های پر شده با پشم پلی‌استر قرار ندهید. این سطوح می‌تواند نقش صورت کودک شما بشود و در نفس کشیدن کودکتان اختلال ایجاد کند. ▪︎اسباب‌بازی‌های کودک را در محدوده دسترسی او قرار ندهید. موقعی که کودک ۵ ماهه است و یا شروع به کشیدن دست‌ها و زانوهایش می‌کند. اسباب‌بازی‌های آویز اطراف او را بردارید. این اسباب‌بازی‌ها می‌تواند کودک را به تقلا زدن وادارد. ▪︎کودک را بر روی رختخواب فنری نخوابانید. کودکان می‌توانند در این حین به دام بیفتند و خفه شوند. ▪︎از لفافه‌های پلاستیکی نازک مانند کیسه‌های زباله یا کیسه‌های قابل‌شسسشو به عنوان کاور تشک استفاده نکنید. اين چیزها را در نزدیکی کودکتان قرار ندهید. نگه‌ داشتن این اقلام در نزدیکی صورت کودک می‌تواند باعث خفگی او شود. ▪︎سر کودکتان را موقع خواب نپوشانید. ▪︎تخت کودک را در کنار پرده یا کرکره پنجره قرار ندهید. وسایل دارای نخ با اجزاي کوچک را نزدیک تخت کودک قرار ندهید. این چیزها می‌تواند کودک را به تقلا وادارد و او را خفه کند. ▪︎کودک را تنها در تخت یا رختخواب رها نکنید. به دلیل نگرانی از جهت خفگی نوزاد بر روی تختخواب نرم، استفاده از پدهای ضربه‌گیر به صورت روزمره توصیه نمی‌شود. * در صورتی که می‌خواهید در رختخواب با کودکتان بخوابید، از خوابیدن ‏ در سطوح نرم اجتناب کنید. از پتو، بالش و دیگر اقلام نرم در زیر کودکتان قرار ندهید. سیگار نکشید و با از موادی چون الکل یا داروهایی که بر روی خوابتان اثر می‌ گذارد، استفاده نکنید. از بابت دیگر اقلام مشترک (مانند بالشت و پتو و ...) اطمینان کسب کنید و از استفاده آن‌ها (بصورت مشترک) اجتناب کنید. منبع: کتاب راهنمای مراقبت از نوزاد